* ( 1402 - تولد سيد على اكبر 37 فتوحى زواره‌اى ) * وى فرزند مرحوم سيد محمد على 36 بن سيد على اكبر 35 بن حاج ميرزا رفيعا 34 بن مير سيد محمد 33 بن مير محمد حسين 32 بن ميرزا رفيع الدّين محمد 31 طباطبائى نائينى ( ره ) است . ميرزا رفيع الدّين محمد 31 در ( 1195 ج 1 ص 35 ) گذشت ، و آنجا وعده داديم كه شرح احوال فرزندش مير محمد حسين 32 را در اين سال بنويسيم . اينك گوئيم كه مرحوم مير محمد حسين مرقوم - بطورىكه در « تاريخ نائين 3 : 96 » نوشته - سيدى محدث و فقيه بوده و در سنه 1175 وفات نموده و در اصفهان در قبرستان آب‌بخشان نزديك بمسجدى كه در كنار آن بوده دفن شده و بر قبرش سنگى افتاده و بر آن عباراتى منقور بوده كه در موقعى كه قبور آن قبرستان را براى امتداد خيابان جديد چهارباغ تا آخر شهر به طرف برخوار خراب مىكرده‌اند و مخصوصا عملجات اين كار داشته‌اند كلنگ مىزده‌اند آقاى نجفى مرعشى عبارات آن سنگ را وامىنوشته و از جمله اين شعر ماده تاريخ بوده : گفتا رفيق از پى تاريخ آن امام * يا رب بخلد جاى محمد حسين باد انتهى كلام « تاريخ نائين » الا تغيير در تاريخ وفات ، بدين معنى كه مادهء مزبور ( 1090 ) مىشود نه ( 1175 ) ، و ما آن را به دو راه اشتباه دانستيم : يكى اينكه مير محمد حسين مرقوم برادر مير سيد على 32 ( 1195 ج 1 ص 35 ش 13 ) و در طبقه او است و نشايد كه تقريبا صدسال پيش از او يا هشت سال بعد از جد اعلايشان ميرزا رفيعاى نائينى 28 معروف وفات كرده باشد . ديگر آنكه : گويندهء اين شعر - چنان‌كه ديدى - رفيق اصفهانى ( 1212 ش 180 ) است و او در ( 1090 ) نبوده بلكه در حوالى ( 1175 ) بوده و اين ماده را گفته ، و در نقل ماده اشتباه شده ، و أصل آن را آقاى مير سيد محمد 37 يزدانيان كه اينك ذكر مىشود چنين نقل مىكرد : گفتا رفيق از پى تاريخ آن مدام « الخ » و اين وقت سنه 1175 مىشود و درست است .